Olifant nieuwe factor in ‘scarcity-violence’ debat...
“Het lijkt een logische causale relatie: hoe schaarser de natuurlijke hulpbronnen, hoe groter de kans op conflicten. Vooral in gebieden waar veel etnische groepen naast elkaar leven, worden conflicten graag zo uitgelegd (e.g. Kaplan, 1994; Homer Dixon, 1999). Maar op veel plaatsen in de wereld, vooral waar men al eeuwen lang met schaarste heeft leren leven, is deze causaliteit uiterst dubieus. In Kenia leidt de schaarste aan natuurlijke hulpbronnen juist tot samenwerking en (tijdelijke) wapenstilstanden tussen verschillende etnische groepen” (fragment uit Geografie, Witsenburg, 01-01-02) ”[…cooperation increases when it gets dry, and violence on the other hand increases during the wet season…]” (Adano & Witsenburg).
Het bovenstaande is binnen de sociale wetenschappen al jaren een inhoudelijk punt van debat. Sommige wetenschappers beweren zelfs dat een rijkdom aan natuurlijke hulpbronnen een land op een negatieve manier kan beïnvloeden. Dit is wat men noemt ‘de Resource Curse; hulpbronvloek’.
Maar wat binnen de sociale wetenschappen al langer wordt beweerd krijgt nu ook vanuit de natuurwetenschappen een handreiking. Amerikaanse wetenschappers hebben in het vakblad Ethology Ecology & Evolution aangetoond dat wanneer er in een jaar weinig neerslag valt, mannelijke olifanten geneigd zijn om in groepen te gaan leven. Zodra er weer meer regen valt, splitsten deze groepen zich weer op in individuen. Droogte (natuurlijke hulpbronschaarste) leidt bij olifanten tot intensievere samenwerking, waar het regenseizoen de agressie weer doet oplaaien.
Maar wordt de olifant een factor in de discussie rondom de resource curse en de causaliteit die gelegd wordt tussen ‘scarcity & violence”?
Lees hier meer ….